solidariteitsoproep voor verongelukte gorillas rider

Gorillas' Mustapha: financiële horror na ongeluk - solidariteitsoproep

Mustapha had een stevig verkeersongeluk tijdens werk voor Gorillas en zit acuut in de financiële problemen. Ze weigeren verantwoordelijkheid te nemen. [Hier was eerst een financiële oproep]

Mustapha’s zaak is afgerond. Dank aan allen voor de solidariteit.

Het is drie maanden na je ongeluk. Je hebt een flinke financiële smakkerd gemaakt. We gaan mensen vragen hun solidariteit te betuigen door geld naar ons over te maken zodat we het aan je kunnen geven. Kan je een beetje vertellen over je huidige situatie?

Die is heel slecht. Financieel ben ik niet normaal achter uit gegaan. Ik ging van 600-700 euro per week naar 350 euro per week inkomen. Ik werkte bij Gorillas lange dagen om schulden af te betalen. Die was ik keurig aan het aflossen. Ik was blij en had me leven weer op de rit gekregen. Mijn leven was weer helemaal goed aan het komen, totaan me ongeluk. Ik ben in geldnood gekomen en ben van alles moeten gaan verpanden en diensten zijn afgesloten. Mensen die ik nog moest betalen kon ik niet meer betalen. Je moet keuzes maken, dan ga je kijken wat je nog met dat kleine beetje kan doen. Ik kom niet meer rond.

De mensen en bedrijven die ik af moest betalen, probeer ik af te betalen, maar dat gaat niet. Ik maak ook elke week wat over voor me huur, maar niet genoeg. Ik heb een grote huurachterstand, ik ben de huurder met de grootste achterstand in Amsterdam hoorde ik. Verder heb ik schulden bij de zorgverzekering, belastingdienst, fysio, telefonie, internet, televisie, etc. Betalingsregelingen die ik getroffen had vervallen. Ik was dat allemaal netjes aan het betalen maar dat gaat nu niet meer. Ik kan niet eens normaal boodschappen doen. Ik wilde vandaag een broodje kopen van 30 cent en ik dacht dat ik dat nog had maar nee. Mijn koelkast is de hele tijd leeg. Gelukkig heeft me zus laatst voor me boodschappen gedaan. Je wilt je eigen boodschappen doen, maar ik kan niet anders.

In december spraken we met de directeur van Gorillas Nederland, Joost Claessens. Hij heeft toen beloofd dat hij alles zou doen zodat jij aan je herstel kan werken. Jij moet onder andere naar de fysio voor lichamelijke klachten. Je moet scans laten maken omdat je je smaak en reuk bent verloren. Je moet naar de psycholoog omdat je getraumatiseerd bent. Je moet naar de darmarts omdat je klachten met je darmen hebt ontwikkeld. Lukt dat?

In het begin wel. Want ik dacht dat, toen ik Joost Claessens sprak, dat alles in orde zou komen. Dat ze er aan mee zouden werken. Dus ik ging naar de fysio om aan mijn herstel te werken. Maar nu krijg ik de rekeningen binnen van fysio. Ik heb geen idee hoe ik dat moet gaan betalen. Psycholoog heb ik heel lang over na gedacht. Ik heb dat wel echt nodig. Maar als ik die fysio niet kan betalen, hoe ga ik dit dan betalen? Ik ben gestopt met die behandelingen. Ik ben bang voor nog meer rekeningen. Ik ben echt bang voor rekeningen. Terwijl ik eigenlijk al mentaal zulke klappen heb gehad, en nu komen er telkens meer dingen bij. Ik ben niet aan het herstellen, er wordt alleen maar zout in de wonden gestrooid. Ik ben depressief. Ik zit elke dag thuis. Ik wordt helemaal gek. Op een gegeven moment verlies je gewoon de hoop. Zo vaak slaap ik op de bank. Ik droom over geldproblemen en over geld. Ik droomde dat ik geld had en het weer goed kwam, maar toen ik wakker werd, zat ik nog steeds in de shit. Zo gaat het leven nu.

We zitten hier in een vrij kale woning. Het is niet zo veel. Mustafa heeft de meeste spullen moeten verpanden, en veel dingen zijn afgesloten. Hij is in acute, abjecte armoede beland door Gorillas. Wat verwacht je nu van Gorillas?

Ik denk daar niet eens meer over na. Als ik dingen ga verwachten, dan raak ik alleen nog maar teleurgesteld.

Maar wat wil je van ze?

Dat ze de schade dekken. Dat ze hun verantwoordelijkheid nemen. Hun wettelijke verplichting. Ze moeten de aansprakelijkheid erkennen en mij snel een voorschot geven op de genoegdoening zodat ik uit de acute problemen kom. Ik werkte voor hun, op hun fiets. Ik deed ook mijn best voor hun en reed zo snel mogelijk om die bestellingen te brengen. Dan verwacht ik ook dat ze hun best doen voor mij. Helaas laten ze me zitten.

We zullen niet dat volledige bedrag kunnen dekken met donaties. Maar we gaan de mensen oproepen om met tientjes en knaken kleine bijdrages te doen, om jou door deze moeilijke periode heen te helpen, totdat Gorillas zijn aansprakelijkheid erkent. We eisen ook van Gorillas dat ze met een protocol komen om voortaan dit soort ongevallen, die nou eenmaal gebeuren bij een bezorgbedrijf, snel en netjes op te lossen, zodat mensen niet in acute armoede vervallen na een arbeidsongeval.

[Hier was eerst een financiële oproep]